Arjan Heijl: het vuur opstoken voor Warmond

Wie met Arjan Heijl praat over de viering van 400 jaar Jan Steen, merkt al snel: hier zit iemand die Warmond niet rustig in slaap wil sussen, maar het dorp juist in de vaart der volkeren op sleeptouw wil nemen. Als voorzitter van Stichting Warmond aan de Kaag – de promotie- en marketingorganisatie achter onder meer de VVV – ziet hij het als zijn missie om Warmond met icoon Jan Steen weer leven in de brouwerij te brengen.

Warmond mag best wat meer slenterende bezoekers hebben, vindt hij. Mensen die kunst en cultuur komen opsnuiven, maar ondertussen ook neerstrijken voor een kop koffie of een goed glas bier. “Stilstand is achteruitgang,” zegt hij nuchter. Levendigheid is geen bedreiging, maar een voorwaarde voor een vitaal dorp.

Zijn favoriete schilderij? De Kermis te Warmond. Niet toevallig. “Dat is het haakje met het dorp,” lacht hij. Wat hem aanspreekt is een vrolijke meute mensen, het feestgedruis, de kleine tafereeltjes die je pas ziet als je inzoomt: iemand die uit het raam hangt, een jongetje met een bierpul, de subtiele knipoog naar moraal en matiging. Want dat is volgens Arjan typisch Jan Steen: het leven zoals het is – uitbundig, een tikje ondeugend, maar nooit zonder spiegel. De regels van de kerk zijn zichtbaar, maar de wereld daarbuiten ook. En die twee bestaan naast elkaar.

De komende onthulling van het tot nu toe onbekende schilderij De Spinster en de opening van de Jan Steen Experience ziet hij als meer dan een feestelijk moment. Hij hoopt dat deze gebeurtenissen de aandacht voor Warmond in een échte stroomversnelling brengen. Dus niet als een korte opleving, maar als het begin van iets blijvends: Warmond als ‘Jan Steendorp’, waar verhalen worden beleefd en bezoekers graag blijven hangen.

En zodra het dorp in beweging komt, wil hij dóórpakken. Want levendigheid zit niet alleen in kunst en cultuur, maar ook in hoe je een dorp inricht. Arjan droomt van een Dorpsstraat waar voetgangers de ruimte krijgen en auto’s te gast zijn. Een straat waar je niet alleen passeert, maar verblijft. Zoals bij de Schippersdagen: mensen die elkaar tegenkomen, bijpraten met een biertje in de hand en nét iets langer blijven hangen dan gepland. Ook dát zou het dorp een stevige impuls geven. 

Zoveel is duidelijk, Arjan wil het vuur opsteken. Niet om te branden, maar om Warmond te laten gloeien.